Bugünden tam 20 gün sonra dillerini bile bilmediğim bir şehirde uyanacağım ve ben burada durmuş tüm olan bitene uzaktan bakıyorum. Aslında her şey o kadar heyecanlı ki. Düşünsenize Tumblr’da her gün paylaştığınız fotoğraflarda olacağım, bir gün Barselona’da bir gün Paris’te, Roma’da. Her şey o kadar hızlı gelişiyor ki sanırsınız bir rüyadayım. 

İnsanın hayal ettiklerine ulaşmasından daha mutluluk verici bir şey varsa o da etrafındakilerin sevgisine sahip olmaktır herhalde. Seni bu yaşına kadar yalnız bırakmayan insanlara veda etmekten daha zor bir şey de olmasa gerek. Bir de 4 yıldır yaşadığınız odadan eşyalarınızı, anılarınızı toplayıp giderken belki de bir şehri tamamen arkanızda bırakmak var. Döndüğünüzde üniversite hayatınızın bitmesi, arkadaşlarınızın başka şehirlere dağılması var. Tüm bunların dışında bambaşka bir duygu var.

Kimseye belli etmesem de sanırım ilk defa bu kadar çok korkuyorum.